فکر میکنم شب اول را کمتر کسی یادش بره !
اگر بار اولی باشه که به نورت امریکا (North America) سفر میکنید , برایتان خیلی چیزها جالب است ! از بزرگراه ۴۰۱ گرفته که ۵ تا ۷ لین (Lane) در هر مسیر رفت و برگشت داره (که اگر موقع شلوغی ترافیک باشه پر از اتومبیل هست) تا خیابانهای گل و گشادی که تفاوتهای زیادی با خیابانهای ایران و حتی تهران داره ! و هم اینکه اصلا خبری از ارتفاعات و کوههای اطراف شهرها که ما خیلی بهشون عادت داریم, نیست! برای همین پیدا کردن جهت شمال و جنوب یک مقدار سخت هست!
شب اول یک حالت کاملا گیجی دارد , هنوز صدای وور وور هواپیما توی کله آدم هست که حتی توی استخون آدم رسوخ کرده بعد هم یک احساس عجیب که خب حالا باید چه کرد و چی خواهد شد ؟! شب خیلی زود خوابتان خواهد برد چون حدود ۲۰ ساعت هست که درست و حسابی نخوابیدید ولی همینکه ساعت به حدود ۳.۵ تا ۴ صبح برسد طبق ساعت ایران از خواب بیدار میشین در حالیکه هنوز خستگی توی تنتون هست ! زیاد نگران نباشید چون تا سه شبانه روز آینده را بین خواب و بیداری سپری میکنید ! ولی بعدش همه چیز میاد سرجاش ! فعلا امشب را راحت بخوابید , من فردا به شما خواهم گفت که باید از کجا شروع کرد, نگران نباشید !! شب خوش.
بابا مگه شب اول قبر ه؟ همچین تخت میگیرین می خوابین که انگار نه انگار اومدین اینور دنیا. هفته اول ایکی ثانیه میگذره، اما هفته دوم را نگو! تازه می فهمید که چه خبره